Uit de manier waarop organisaties vorm krijgen, blijkt dat wij vaak nog steeds geloven dat de uitkomst van organisatieveranderingen te voorspellen is, een organisatiecultuur veranderbaar en mensen gemotiveerder zijn als je ze meer beloont. We zien een organisatie vaak nog als een machine waarvan je de werking kunt bepalen en beheersen.

Iedere leidinggevende weet echter uit ervaring dat dit niet zo is. Organisaties zijn niet maakbaar en het gedrag van mensen is niet programmeerbaar. Het is dan ook de vraag of deze bijna honderd jaar oude mechanistische kijk op organisaties nu nog voldoet.

De auteur, Marlies Brenters, denkt van niet en pleit voor een nieuwe manier om naar organisaties te kijken. Als je een organisatie beschouwt als een dynamisch systeem, dan zijn netwerken de essentiële bouwstenen van een organisatie. Dan verandert een organisatie voortdurend van binnenuit en is de uitkomst daarvan onvoorspelbaar. Dan is organisatiecultuur niet te sturen maar hooguit te beïnvloeden en is beloning niet het tovermiddel dat motivatie kan verhogen.

Marlies Brenters heeft communicatiewetenschappen en bedrijfskunde (aan INSEAD) gestudeerd en is werkzaam als organisatieadviseur.