Cirrus, stratus, cumulus, nimbus - vier namen die los of gecombineerd het wolkenrijk in woorden vangen. Tegenwoordig is iedereen met deze begrippen vertrouwd, lange tijd is dat niet zo geweest. In december 1802 was het een verlegen dertigjarige amateur-meteoroloog die voorgoed de manier veranderde waarop wij naar de hemel kijken. The Invention of Clouds vertelt het verhaal van Luke Howard, die - geïnspireerd door Linnaeus - als eerste een classificatie ontwierp voor de wolken.

Richard Hamblyn laat zien dat Howard staat in een lange traditie van wetenschappers, filosofen, kunstenaars en kosmologen die gefascineerd zijn door het hemelrijk - van Aristoteles tot Descartes, van Lucretius tot Lamarck, van Shakespeare tot Beaudelaire. Ook laat hij zien hoe de nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen in de negentiende eeuw vele romantische kunstenaars, schrijvers en wetenschappers hebben geïnspireerd: zij zijn van grote invloed geweest op het werk van onder anderen Goethe, Coleridge, Constable , Turner en Keats.

The Invention of Clouds is een helder en onderhoudende geschiedenis van de fascinatie van de mens voor wolken, maar tegelijkertijd is het een magnifiek staaltje cultuurgeschiedenis dat inzicht geeft in de verhouding tussen kunst en wetenschap en in de kracht van grote ideeën.

Richard Hamblyn (1965) studeerde aan de universiteiten van Essex en Cambridge en schreef verschillende boeken over wetenschapsfilosfie. Hij woont in Londen.