Het is een bijzonder moment. Aan de strak gedekte dinertafel, niet ver vanaf de Noordzee, vertelt een leidinggevende over de prijs. De persoonlijke prijs die ze af en toe moet betalen om haar professionals ongestoord te laten werken. Haar opvatting is dat ze de professionals het beste faciliteert door allerlei bestuurlijk gedoe bij hen weg te houden. Opdat zij kunnen doen waar ze goed in zijn: hun vak uitoefenen.

Ze typeert haar rol als hitteschild. Het betekent af en toe in eenzaamheid de druk van buiten op je schouders voelen, alleen de klappen op vangen, alleen onzekerheid dragen. Het betekent ook zo nu en dan een nieuwe kras op je ziel. Haar openheid maakt het tot een bijzonder, menselijk moment.

Ook de atmosfeer probeert ongewenste zaken buiten de deur te houden. Opdat het leven op aarde kan doen waar het goed in is: doorgaan. Zo heeft de mesosfeer tot taak om ruimtebrokken op te ruimen voordat ze schade aanrichten. De mesosfeer is de luchtlaag tussen 50 en 80 kilometer hoogte. De stenen uit de ruimte verbranden er. Dat komt doordat ze, al vallend richting de aarde, een steeds grotere luchtweerstand ondervinden. Als het donker en helder is, zien wij dan een vallende ster; een teken dat de beschermende laag nog prima werkt.

Het interessante van de beschermingstactiek van de atmosfeer is dat niet de verdedigende partij zijn vingers brandt maar de aanvaller. Het brok ruimtepuin betaalt de prijs: het gaat op in rook. De atmosfeer beschermt als het ware zonder de last van hitteschild met zich mee te dragen. Dat komt omdat ze niet massief van aard is, maar uit ontelbare luchtdeeltjes bestaat die samen de klus klaren. Het talloze kleine overwint met gemak het enkele grote.

Zo bezien: professionals moeten niet beschermd worden. Dat is geen verstandige tactiek. Professionals moeten dat ook niet willen. Ze doen er veel beter aan om actief schouder aan schouder te staan met hun leidinggevende, om gezamenlijk te dealen met gedoe van buiten. Niet door de verantwoordelijkheden van de leidinggevende over te nemen, maar door hem of haar vanuit een gedeelde moraal te steunen. Zodat ze veel langer kunnen doen waar ze goed in zijn.

Aan de strak gedekte dinertafel zegt één professional dat ook hij de slag wil aangaan met het bestuurlijke gedoe. De anderen luisteren, zwijgen en hebben blijkbaar meer tijd nodig om een mening te vormen. Ook ik.