Weergaloos Werken

Het zijn illustere namen. Mamertus, Pankratius, Servatius, Bonifacius.  Samen vormen ze het wellicht bekendste begrip uit de volksweerkunde: de IJsheiligen. Hun naamdagen vallen op 11 tot en met 14 mei. En daarmee markeren ze – door de bank genomen – de overgang naar weer met een meer zomers karakter. Kijk goed, en je ziet ze ook in organisaties. Of in jezelf… 

Tot medio mei bestaat er ’s nachts een behoorlijke kans op vorst. Vooral voor fruittelers is die kou een nachtmerrie. Want terwijl de bloesem hard nodig is voor een succesvol fruitjaar, kan nachtelijke kou dat in no time de nek omdraaien. Zijn de IJsheiligen achter de rug, dan is het leed vaak geleden; de laatste hobbel richting een bloeizame zomer genomen.

Organisaties kennen hun eigen perioden van IJsheiligen. Bijvoorbeeld bij transitieprocessen. Ook al tekent de verandering zich voor elke goede verstaander onmiskenbaar af, er is altijd wel een laatste fase waarin een aantal mensen nog met succes wat spaken in het veranderwiel steekt.

De periode van IJsheiligen is ook herkenbaar op het persoonlijke vlak. Zelf heb ik dat drie weken geleden weer es ervaren, bij de beslissing om wekelijks een blog te schrijven over mensen, organisaties en meteorologie. ‘Ach joh, waarom al die moeite? Heb je daar wel tijd voor, elke week minstens één bericht? Wie zou dat gaan lezen trouwens? Niet doen, het bloedt dood! Op voorhand dus al  zonde van de energie’. Zei men van binnen.

De remedie? Gewoon niet luisteren. Het wordt namelijk vanzelf 15 mei – een moment om te vieren!

Post a Comment