Weergaloos Werken

Er zijn dagen – en nachten – dat iedereen iets heeft met het weer. Zo ook in de nacht van maandag 25 op dinsdag 26 mei. Noodweer trekt van zuid naar noord over het land en dat kan niemand ontgaan – daarvoor is het geweld van hagelstenen van 5 cm, slagregens tot 50 liter water op één vierkante meter, windvlagen tot 105 kilometer per uur en 75.000 bliksemschichten te krachtig. Het bezorgt menigeen een slapeloos uurtje.

Wat  gebeurt er die nacht? Er wordt een stammenstrijd uitgevochten. Net zoals dat in organisaties soms gebeurd. De atmosfeer kent namelijk ook cultuurverschillen. Zo hebben we maandag eerst een subtropische cultuur; dankzij de luchtsoort die boven ons land ligt, wordt het gemakkelijk 25 graden. Maar koelere lucht dringt zich op.  En zoals zo vaak gebeurd: op het grensvlak tussen beide culturen ontstaat gedoe en gedonder – ook in de atmosfeer.

Het mooie is dat gedoe en gedonder in de kern voor de atmosfeer de normaalste zaak van de wereld is. Zonder gedoe en gedonder ook geen felle opklaringen, geen verfrissende winden, geen groeizame perioden. En bedenk: negen van de tien keer blijven de negatieve gevolgen binnen de perken, simpelweg omdat de atmosfeer vroegtijdig spanningen aanpakt. Extremiteiten als in die beruchte nacht doen zich gemiddeld slechts eens in de vijf à tien jaar voor.

Zie hier dan ook de uitdaging voor weergaloos werken: gezamenlijk de waarde in zien van gedoe en gedonder. Onderkennen dat het een wezenlijk onderdeel is van een levende en zich steeds ontwikkelende organisatie. Dat het zich van tijd tot tijd wel voor moet doen, om te voorkomen dat geleidelijke ontwikkeling ontaardt in stilstand. Daarbij is het overigens een persoonlijke verantwoordelijkheid van iedereen om er voor te zorgen dat de noodzakelijke ‘ontlading’ niet te laat plaatsvindt. Want anders volgen er meer slapeloze uren.

Post a Comment